Συντάκτης
Yoshihiko Ninomiya et al. J Cataract Refract Surg 2026; 52:537–543.
Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τα αποτελέσματα της ένθεσης χαμηλής τορικότητας μονοεστιακών αστιγματικών ενδοφακών σε οφθαλμούς με χαμηλό κερατικό αστιγματισμό. Η χρησιμότητα των ενδοφακών χαμηλής τορικής ισχύος αρχικά είχε αμφισβητηθεί καθώς πολλές φορές ο χαμηλός κερατικός αστιγματισμός δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί με ακρίβεια. Η μελέτη συμπεριέλαβε συνολικά 75 οφθαλμούς (46 ασθενών) που χωρίστηκαν σε τρία γκρουπ. Το Τ2 γκρουπ στους οποίους έγινε ένθεση ενδοφακού Clareon toric T2, το Τ0 στους οποίους είχε γίνει ένθεση μονοεστιακού ενδοφακού, ενώ μετά τη διάθεση των Τ2 θα είχαν ένδειξη για τον συγκεκριμένο τορικό ενδοφακό και τέλος το γκρουπ Τx που αποτελούσαν οι οφθαλμοί στους οποίους έγινε ένθεση ενδοφακού Τ3 και πάνω. Κάθε γκρουπ αποτελούνταν από 25 οφθαλμούς. Δεν συμπεριλήφθηkαν οφθαλμοί με ανώμαλο αστιγματισμό, προηγούμενα χειρουργεία και συνυπάρχουσες οφθαλμικές παθήσεις. Χρησιμοποιήθηκε η φόρμουλα υπολογισμού Barrett που είναι ενσωματωμένη στο IOL Master 700 με στόχο το μικρότερο δυνατό μετεγχειρητικό αστιγματισμό ακόμα και αν έκανε αναστροφή άξονα και τιμή χειρουργικά προκαλούμενου αστιγματισμού 0,11D. Το διάστημα μετεγχειρητικής παρακολούθησης ήταν 3 μήνες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης δεν υπήρχε διαφορά στα χαρακτηριστικά του Τ2 και Τ0 γκρουπ όσον αφορά τα δημογραφικά στοιχεία αλλά και τις βιομετρικές παραμέτρους. Το ίδιο ισχύει και για το Τx γκρουπ με εξαίρεση τον κερατικό αστιγματισμό. Στους 3 μήνες ο μετεγχειρητικός διαθλαστικός αστιγματισμός ήταν σημαντικά χαμηλότερος στο Τ2 γκρουπ (0.45 ± 0.25D) σε σχέση με το Τ0 (0.92 ± 0.31D; P = .000). Η υποκειμενική αστιγματική διόρθωση ήταν χαμηλότερη στο T2 group (0.28 ±0.34D) απ’ ότι στο T0 group (0.69 ± 0.33D; P = .000). Η UDVA (logMAR) ήταν σημαντικά καλύτερη στο T2 (-0.05 ± 0.12) σε σχέση με το T0 γκρουπ (0.08 ± 0.15; P = .002). Όσον αφορά τη σύγκριση ανάμεσα στο Τ2 και το Τx γκρουπ, τα ποσοστά με διαθλαστικό αστιγματισμό κάτω από 0,25, 0,50, 0,75 και 1D είναι υψηλότερα στο Τx. Μετεγχειρητικά ο διαθλαστικός αστιγματισμός στο γκρουπ Τ2 μειώθηκε σε ≤0.25D σε 56%, ≤0.50D σε 76% και ≤0.75D σε 96% των οφθαλμών. Στο γκρουπ Tx, οι αντίστοιχες αναλογίες ήταν 36%, 68% και 92%. Συμπερασματικά, η μελέτη καταλήγει ότι η χρήση των Τ2 τορικών ενδοφακών καταλήγει σε σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τους μη τορικούς ενδοφακούς σε οφθαλμούς με χαμηλό κερατικό αστιγματισμό. Τα οφέλη είναι αντίστοιχα της χρήσης των ενδοφακών μεγαλύτερης τορικότητας σε οφθαλμούς με μεγαλύτερο κερατικό αστιγματισμό.
