Συντάκτης
Yishan Qian et al. J Refract Surgery. March 2026 (in press)
Η αναδρομική αυτή μελέτη είχε σαν σκοπό να αναδείξει τη συχνότητα, τα χαρακτηριστικά και την πρόγνωση του συνδρόμου TASS που μπορεί να εμφανιστεί μετά την ένθεση φακικού ενδοφακού (SASI-pIOL). Συμπεριέλαβε 39 οφθαλμούς από ένα σύνολο 15.209 χειρουργείων (0,26%). Τα κριτήρια διάγνωσης ήταν: (1) έναρξη συμπτωμάτων εντός 7 ημερών από το χειρουργείο, 2) σοβαρή μετεγχειρητική φλεγμονή με ελάχιστη ένεση ακτινωτού, με ή χωρίς limbus -to-limbus οίδημα κερατοειδούς, ινική ή υπόπυο και φλεγμονή που περιορίζεται στον πρόσθιο θάλαμο κατά την αρχική εμφάνιση, 3) ανταπόκριση στα στεροειδή. Τα κριτήρια που αφορούσαν την καθυστερημένη μετεγχειρητική εμφάνιση ήταν: α) εμφάνιση μετά την 7η μετεγχειρητική μέρα και β) παρουσία λευκωπών ιζημάτων ή χρωστικής στην επιφάνεια του ενδοφακού. Όλοι οι ασθενείς είχαν αρνητικές καλλιέργειες υδατοειδούς υγρού και υαλώδους. Η βαρύτητα του πρώιμου συνδρόμου ταξινομήθηκε σε τέσσερα στάδια 1. Ιριδοκυκλίτιδα 2. Ινική 3. Υπόπυο 4. Οίδημα κερατοειδούς και υαλίτιδα. 26 οφθαλμοί εμφάνισαν την πρώιμη μορφή του συνδρόμου, ενώ 13 την όψιμη. Στην πλειοψηφία τους οι οφθαλμοί με πρώιμο σύνδρομο κατατάχτηκαν σε στάδιο βαρύτητας 1. Υποτροπή με εμφάνιση λευκωπών ιζημάτων παρουσιάστηκε περίπου στους μισούς οφθαλμούς μετά τη διακοπή της θεραπείας μεταξύ 1-3 μήνες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη μακροχρόνιας παρακολούθησης αυτών των περιστατικών. Η υποτροπή αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά με στεροειδή.
Κανένας οφθαλμός δεν έχασε μία ή περισσότερες γραμμές διορθωμένης οπτικής οξύτητας. Η μέση ενδοφθάλμια πίεση δεν παρουσίασε αύξηση. Επιπρόσθετα, δεν υπήρξε διαφορά στη μέση τιμή πυκνότητας των ενδοθηλιακών κυττάρων με τις προεγχειρητικές τιμές. Εξαίρεση αποτελούσαν δύο περιστατικά με SASI-pIOL σταδίου 4. Οι οφθαλμοί με όψιμη εμφάνιση είχαν κατά μέσο όρο μεγαλύτερο αξονικό μήκος και vault ενδοφακού, γεγονός που πιθανόν επηρέαζε τη διακίνηση του υδατοειδούς υγρού και προκαλούσε τριβή της ίριδος. Όλα τα περιστατικά στα οποία δεν είχε χρησιμοποιηθεί ιξωδοελαστικό εμφάνισαν πρώιμη εκδήλωση του συνδρόμου. Η πρόγνωση των περιστατικών ήταν καλή, με πλήρη ανταπόκριση στη θεραπεία με κορτικοειδή. Ανθεκτικές στην αγωγή ήταν μόνο οι εναποθέσεις χρωστικής, που όμως δεν επηρέαζαν την οπτική οξύτητα. Το μειονέκτημα της μελέτης ήταν ότι δεν αναγνώρισε πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες του συνδρόμου.
Συμπερασματικά, το SASI-PIOL παρουσιάζεται ως μία κατηγορία του TASS με ιδιαίτερα κλινικά χαρακτηριστικά. Με έγκαιρη διάγνωση παρουσιάζει καλή πρόγνωση και ανταπόκριση στη θεραπεία, απαιτείται όμως μακροχρόνια παρακολούθηση λόγω υψηλής πιθανότητας υποτροπής, ειδικά σε πρώιμη διακοπή των στεροειδών.
