Retinal Age Gap as a Biomarker for Patient Satisfaction and Visual Quality After Cataract Surgery

Σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η διαφορά ανάμεσα στη βιολογική ηλικία που υπολογίζεται από τον αμφιβληστροειδή με τη βοήθεια ΑΙ και της χρονολογικής ηλικίας σχετίζεται με την οπτική λειτουργία μετά από την επέμβαση του καταρράκτη. Συμπεριέλαβε 142 οφθαλμούς, 99 ασθενών που υποβλήθηκαν σε μη επιπλεγμένη επέμβαση καταρράκτη και ένθεση μονοεστιακού ή μονοεστιακού (+) ενδοφακού και διαθλαστικό στόχο την εμμετρωπία. Η μέση ηλικία ήταν τα 77,6 έτη. Η έννοια της βιολογικής ηλικίας αφορά το συνολικό status του οργανισμού, την οργανική λειτουργία, μεταβολισμό, γενετικό υπόστρωμα και τρόπο ζωής, και θεωρείται ότι αντανακλά την ηλικία του ατόμου με μεγαλύτερη ακρίβεια από τη χρονολογική ηλικία. Το Retinal Age Gap (RAG) είναι ένας δείκτης βιολογικής ηλικίας που υπολογίζεται από έγχρωμες φωτογραφίες βυθού με τη βοήθεια ΑΙ και συγκεκριμένα ένα μοντέλο που αναπτύχθηκε από τη Japan Ocular Imaging Registry (JOIR), σε συνεργασία με την Japanese Ophthalmological Society και του National Institute of Informatics. Από την ηλικία αυτή αφαιρείται η χρονολογική ηλικία του ατόμου. Οι φωτογραφίες βυθού λαμβάνονταν 1 μήνα μετά την επέμβαση. Στο τέλος του 1ου μετεγχειρητικού μήνα όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο που αφορούσε την ικανοποίηση από την όραση τους, την παρουσία δυσφωτοπικών φαινομένων και χρήση γυαλιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η μέση χρονολογική ηλικία ήταν 77.6+/-6.3 έτη, ενώ η βιολογική 72.3+/- 5.3 έτη, με το RAG -5.3+/- 7.3 έτη. Στατιστικά σημαντική αρνητική σχέση αναδείχθηκε μεταξύ της RAG και της χρονολογικής ηλικίας, γεγονός που σημαίνει ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ασθενείς είχανε μικρότερη βιολογική ηλικία. Η ανάλυση έδειξε ότι η μεγαλύτερη RAG (πιο +) σχετιζόταν σημαντικά με μικρότερη ικανοποίηση και παρέμεινε ο βασικότερος παράγοντας μη ικανοποίησης από την επέμβαση ανεξάρτητα από την οπτική οξύτητα. Ασθενείς με μικρή RAG (πιο -) ανέφεραν λιγότερα φωτοπικά φαινόμενα, και μεγαλύτερη ανεξαρτησία από τα γυαλιά. Το αξονικό μήκος, ο τύπος του ενδοφακού και η χρονολογική ηλικία δεν συσχετίστηκαν σε βαθμό σημαντικό με την ικανοποίηση από την επέμβαση. Η μελέτη καταλήγει ότι ο δείκτης αυτός μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη του αποτελέσματος της επέμβασης του καταρράκτη και την επιλογή του ενδοφακού.