ASCRS clinical advisory on intracameral moxifloxacin injection for infection prophylaxis

Το άρθρο αυτό αφορά στη χρήση της Μοξιφλοξασίνης στην πρόληψη της ενδοφθαλμίτιδας μετά από επέμβαση καταρράκτη. Η Μοξιφλοξασίνη αποτελεί το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο αντιβιοτικό με έγχυση στον πρόσθιο θάλαμο για την πρόληψη της μετεγχειρητικής ενδοφθαλμίτιδας στις ΗΠΑ, με αρκετές μελέτες να υποστηρίζουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά της. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη συγκέντρωση είναι 0.5% , όπως αυτή βρίσκεται στο εμπορικό σκεύασμα Vigamox (Novartis), αλλά επίσης μπορεί να παρασκευαστεί και στη μικρότερη συγκέντρωση 0.1%. Από το 2007 μελέτες έδειξαν ότι η έγχυση εντός τoυ πρόσθιου θαλάμου 0,1ml Vigamox, το οποίο παρασκευάζεται χωρίς συντηρητικά, ήταν ασφαλής. Σε αντίθεση με το παραπάνω σκεύασμα, άλλα γαληνικά σκευάσματα που μπορεί να περιέχουν έκδοχα, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τον παραπάνω τρόπο καθώς φάνηκε ότι συνδέονται με την εμφάνιση TASS. Το σύνδρομο TASS όμως έχει παρουσιαστεί και στις περιπτώσεις έγχυσης Vigamox σε ποσότητα 0,5-0,6ml αντί για 0,1ml λόγω υπερδοσολογίας. Η συνολική δόση του αντιβιοτικού πρέπει να είναι 500μg. Αυτό αντιστοιχεί είτε σε 0,1 ml 5%, είτε σε 0,5ml σκευάσματος περιεκτικότητας 0,1%. Σε αυτή τη δόση φαίνεται από τις μελέτες ότι δεν υπάρχει τοξικότητα στον κερατοειδή, στον πρόσθιο θάλαμο και τον αμφιβληστροειδή. Σε περίπτωση που χρησιμοποιηθεί το έτοιμο σκεύασμα Vigamox, η έγχυση του φαρμάκου πρέπει να γίνει μέσα σε τέσσερις ώρες από το άνοιγμα του μπουκαλιού. Το πλεονέκτημα της χρήσης ενός έτοιμου εμπορικού σκευάσματος είναι η σταθερότητα στη συγκέντρωση και η εύκολη διάθεση του προϊόντος. Στα μειονεκτήματα όμως συγκαταλέγεται η μικρή ποσότητα έγχυσης (0,1ml), που μερικές φορές δεν εξασφαλίζει ότι το φάρμακο θα έχει το απαιτούμενο επίπεδο στον πρόσθιο θάλαμο, καθώς αυτό επηρεάζεται από τον όγκο του πρόσθιου θαλάμου κατά το τέλος της επέμβασης. Η περιεκτικότητα 0,1% που θα απαιτούσε έγχυση 0,5ml, θεωρητικά θα ξεπερνούσε αυτό το πρόβλημα. Στην περίπτωση όπου η δόση είναι μικρότερη από την απαιτούμενη τότε η αντιμικροβιακή δράση και προφύλαξη είναι ελλιπής. Συμπερασματικά, η Moxifloxacin είναι ένα αποτελεσματικό και ασφαλές αντιβιοτικό για την πρόληψη της ενδοφθαλμίτιδας μετά από επέμβαση καταρράκτη. Ιδιαίτερη προσοχή όμως χρειάζεται στη σωστή περιεκτικότητα του χρησιμοποιούμενου σκευάσματος και τη χορηγούμενη ποσότητα εντός του πρόσθιου θαλάμου.