Συντάκτης
Arrevola-Velasco L. J Cataract Refract Surg 2023; 49:272–277
Σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν να προσδιορίσει τον επιπολασμό εμφάνισης αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς σε οφθαλμούς που είχαν υποβληθεί σε επέμβαση ένθεσης φακικού ενδοφακού ICL σε βάθος δεκαετίας και τη σύγκρισή του με αυτόν των αντίστοιχων μη χειρουργημένων οφθαλμών. Η μελέτη περιέλαβε 474 ασθενείς που χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ. Το group 1 από 409 οφθαλμούς στους οποίους έγινε η ένθεση ICL και το group 2 από 400 οφθαλμούς που παρότι πληρούσαν τα κριτήρια για ICL τελικά δεν χειρουργήθηκαν. Ο επιπολασμός της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς στα δέκα χρόνια ήταν 1,71% για το group 1 και 1,25% για το group 2. H διαφορά μεταξύ των δύο γκρουπ δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Ο χρόνος που μεσολαβούσε μεταξύ του χειρουργείου και της διάγνωσης της αποκόλλησης ήταν 66 μήνες για το πρώτο γκρουπ, ενώ μεταξύ της επίσκεψης στη κλινική και της αποκόλλησης ήταν 88 μήνες για το δεύτερο γκρουπ. Κανένας άλλος παράγοντας κινδύνου δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικός ανάμεσα στους οφθαλμούς με και χωρίς αποκόλληση της πρώτης ομάδας αλλά ούτε και στους ασθενείς της δεύτερης. Όπως αναφέρεται από τον συγγραφέα, καμία μελέτη μέχρι τώρα, αν και μικρότερης διάρκειας, δεν έχει δείξει αύξηση της επίπτωσης της αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς σε οφθαλμούς χειρουργημένους με ICL, ακόμα και σε εκείνους που υποβλήθηκαν σε YAG laser ιριδοτομή, ή ακόμη και σε συμπληρωματική επέμβαση LASIK. Συμπερασματικά, η μελέτη προσφέρει Grade B evidence όσον αφορά στη συμβουλή προς τους υψηλούς μύωπες ότι η επέμβαση ένθεσης ICL δεν αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς.
