Skip to main content
vivliografiko-catch-up-web

Συντάκτης

Ελισάβετ Πατσούρα
Χειρουργός Οφθαλμίατρος,
Γ.Γ. του ΔΣ της ΕΕΕΦΔΧ
Επικοινωνία: epatsoura@hotmail.com

Shady T. Awwad et al. Journal Cataract Surg Vol. 42, No. 8, 2026.

Η αναδρομική αυτή μελέτη διερευνά το ablation του κώνου με ζώνες διαφορετικής διαμέτρου χρησιμοποιώντας τρία εξατομικευμένα πρωτόκολλα. (1) Πλήρης διόρθωση της διάθλασης και των υψηλών εκτροπών (ΗΟΑ). (2) Το Athens protocol με στόχο τη διόρθωση του 70% του σφαιρώματος και του κυλίνδρου και όλες τις ΗΟΑ έως βάθους στρωματικής εκτομής 50μm σε οπτική ζώνη 5.5mm. (3) Διόρθωση μόνο των ΗΟΑ και όσων χαμηλών εκτροπών διορθώνονται με αυτές όπως υπολογίζεται με το ORK CAM software για το SCHWIND AMARIS (SCHWIND eye-tech-solutions GmbH).

Η μελέτη συμπεριέλαβε 59 οφθαλμούς, 59 ασθενών με ήπιο και μέτριο κερατόκωνο χρησιμοποιώντας την προσομοίωση των τριών διαφορετικών προσεγγίσεων. Κριτήρια ένταξης στη μελέτη ήταν min πάχος κερατοειδούς >400μm στο λεπτότερο σημείο, ενδοφθάλμια πίεση ≤21mmHg, απαιτούμενο πάχος στρώματος στο λεπτότερο σημείο τουλάχιστον 350μm και ένα maximum 50μm στρωματικής κερατεκτομής μετά από υπολογισμό της εκτομής με το excimer laser να στοχεύει μόνο τις εκτροπές υψηλής τάξης σε οπτική ζώνη 7mm. Επιπλέον κριτήρια εξαίρεσης ήταν σοβαρή ξηροφθαλμία, ουλή κερατοειδούς, ερπητική κερατίτιδα, καλύτερη διορθωμένη μακρινή όραση (CDVA) υψηλότερη από 20/30, total corneal HOAs <0.70 diopters (D), και corneal coma <0.50D σε 6-mm οπτική ζώνη ή πολύ προχωρημένος κερατόκωνος. Με βάση την ταξινόμηση Amsler–Krumeich. Η σειρά περιλάμβανε 33.9% σταδίου 1, 32.2% σταδίου 2, 23.7% σταδίου 3, και 10.2% σταδίου 4 οφθαλμούς. Η πρώτη προσέγγιση έδειξε το μεγαλύτερο μέσο βάθος και όγκο εκτομής σε κάθε ΟΖ σε σύγκριση με τις άλλες προσεγγίσεις και συνολικά οι μέσες τιμές αυξήθηκαν από 49 ± 28μm και 1,074 ± 626 nl (OZ 5.5mm) σε 77 ± 46μm και 2,448 ± 1,451 nl (OZ 7mm), αντίστοιχα. Η προσέγγιση #3 είχε το μικρότερο μέσο βάθος εκτομής στον κώνο και όγκου εκτομής σε σύγκριση με τις άλλες δύο προσεγγίσεις, ξεκινώντας από 15 ± 6μm και 279 ± 89nl (OZ 5.5mm) και φτάνοντας 21 ± 8μm και 626 ± 205nl (OZ 7mm), αντίστοιχα. Η διαφορές μεταξύ των τριών προσεγγίσεων ήταν στατιστικά σημαντικές για όλες τις ΟΖ. Για κάθε προσέγγιση τόσο το βάθος εκτομής όσο και ο όγκος εκτομής έδειξε μία στατιστικά σημαντική αύξηση με αύξηση της διαμέτρου της ΟΖ (p<0,001). Μία τέταρτη προσέγγιση, όπου χρησιμοποιήθηκε ένα επιλεκτικό wavefront- guided πρωτόκολλο σε ΟΖ 7mm σε συνδυασμό με τη προσέγγιση #3, οδήγησε σε ακόμη μικρότερο βάθος εκτομής 19 ± 8μm και όγκου εκτομής 531 ± 212nl, διαφορά στατιστικά σημαντική με τη προσέγγιση #3.

Συμπερασματικά, η μελέτη καταλήγει ότι στον κερατόκωνο, πραγματοποιώντας ένα εξατομικευμένο πρωτόκολλο εκτομής το οποίο στοχεύει μόνο τις ΗΟΑ και τις χαμηλές εκτροπές που σχετίζονται με αυτές έχει σαν αποτέλεσμα μικρότερο βάθος εκτομής πάνω στον κώνο και χρησιμοποίηση μεγαλύτερης ΟΖ. Μία τέτοια τεχνική δυνητικά θα μπορούσε να βοηθήσει στην καλύτερη βιομηχανική αντίδραση του κερατικού ιστού, μικρότερο κίνδυνο διαθλαστικών εκπλήξεων και δημιουργίας θολεροτήτων. Οι υπολειπόμενες χαμηλές εκτροπές προτείνεται να αντιμετωπιστούν σε δεύτερο χρόνο με γυαλιά, φακούς επαφής ή φακικούς ενδοφακούς. Δυνητικά η στρατηγική αυτή θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε κάθε πλατφόρμα laser.